Jeugdzorgwerkers

Het kan heel interessant zijn om eens terug te kijken naar waarom je hulpverlener wilde worden.

Het is vaak iets als ‘ik wil wat betekenen voor de ander’, ik wil er zijn voor de ander.

Maar het is ook interessant om eens te kijken naar welke onbewuste processen daaronder zitten.
Vaak gaat het over dat we onszelf waardevoller voelen als we iets betekenen voor een ander.
Dat we eigenlijk onbewust zelf gehoord en gezien willen worden.
We geven dan vanuit een tekort.
Een tekort in dat wat we gemist hebben, maar vaak ook vanuit een tekort aan zelfliefde.

Dan geven we vaak zonder grenzen en lopen we zelf leeg.

Als je je bewust wordt van je innerlijke processen en jezelf voedt met zelfliefde ga je geven vanuit overvloed en raakt je emmertje minder leeg.

Ik voel een diep verlangen om binnen de jeugdzorg anders te gaan mogen werken.
Ik noem het vaak ‘Het Nieuwe Werken’.

Werken vanuit overvloed ipv tekort
Vanuit je hart ipv je hoofd
Vanuit vertrouwen ipv angst
Vanuit ‘zijn’ ipv doen en oplossen
Gewoon vanuit jezelf als mens.

En volgens mij mag je dan wat vaker je hulpverleners jasje uittrekken, zodat je steeds weer meer elkaar van mens tot mens gaat ontmoeten.

Want hoe beter we onszelf leren kennen en met onszelf kunnen zijn, hoe beter we er echt voor de ander kunnen zijn.

…maar het begint bij onszelf.